Παλαιές ελιές Ναού Παναγίας Χρυσοκουρδαλιώτισσας

Δίπλα στη δυτική θύρα του καθολικού του Μοναστηριού της Παναγίας Χρυσοκουρδαλιώτισσας βρίσκονται δυο παμπάλαιες ελιές φυτεμένες, πιθανώς το 16ο αιώνα, οπότε κτίστηκε ο ναός.

Η Αγριελιά είναι θάμνος μακρόβιος, στην ουσία αθάνατος. Έχει πολλά κλαδιά, στρεβλά που όταν ξεραθούν δημιουργούνται παραβλαστήματα από το υπόγειο τμήμα του βλαστού και το δένδρο συνεχίζει τη ζωή του. Τα φύλλα της είναι μικρά, αντίθετα, βραχύμισχα, ωοειδή, με σκουροπράσινο χρώμα από πάνω και αργυρόλευκο από κάτω. Το αργυρό χρώμα στο κάτω μέρος του φύλλου της ελιάς οφείλεται στο μεγάλο αριθμό πολυκύτταρων λεπιοειδών τριχών που υπάρχουν στην κάτω επιδερμίδα. Οι καρποί της είναι μικρές μαύρες δρύπες που παράγουν εξαιρετικής ποιότητας λάδι. Είναι το ονομαστό αγριόλαδο, που χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική ως φάρμακο, σε δερματικές και άλλες παθήσεις.

Η ιστορία της Ελιάς είναι τόσο παλιά όσο και η ιστορία των οργανωμένων ανθρώπινων κοινωνιών. Υπάρχουν αναρίθμητες γραπτές πηγές, παραδόσεις, μύθοι, στοιχεία ανασκαφών κ.ά. που αποδεικνύουν τη σχέση της Ελιάς με την ιστορία του ανθρώπου πάνω στη Γη. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την ελιά σύμβολο δόξας και νίκης, γι΄ αυτό άλλωστε το λόγο έστεφαν τους Ολυμπιονίκες με στεφάνι (κότινο) από άγρια ελιά που την ονόμαζαν καλλιστέφανο.

Τοποθεσία

Μνημεία της φύσης

Μέγεθος Γραμματοσειράς
Υποσέλιδο