Υδροηλεκτρικός σταθμός
Ο υδροηλεκτρικός σταθμός της Κακοπετριάς λειτούργησε για πρώτη φορά το 1926 από τον Χριστόφορο Βασιλείου και είχε ως πηγή ενέργειας το νερό. Οφείλει τη δημιουργία του στο όραμα και την πρωτοβουλία του Κακοπετρίτη Χρίστου Βασιλείου.
Σταδιακά, η χρησιμοποίηση πετρελαιομηχανών για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος επεκτάθηκε στο χωριό, γ’ αυτό για ένα χρονικό διάστημα λειτουργούσαν παράλληλα με τον υδροηλεκτρικό σταθμό. Τους θερινούς μήνες, που η ροή του νερού προς το υδροηλεκτρικό σταθμό ήταν μειωμένη, έθεταν σε λειτουργία τις πετρελαιομηχανές, ενώ κατά τους χειμερινούς μήνες παραγόταν ρεύμα από τον υδροηλεκτρικό σταθμό.
Η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με πηγή ενέργειας το νερό αποτελεί μοναδικό φαινόμενο για την ιστορία του ηλεκτρισμού στο νησί. Στις μέρες μας, ο αρμόδιος φορέας για ηλεκτροδότηση, η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, σε συνεργασία με το ΚοινοτικόΣυμβούλιο της Κακοπετριάς, προσπαθούν να διασώσουν τον υδροηλεκτρικό σταθμό της περιοχής. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας επανατοποθετούνται διάφορα μηχανικά μέρη του σταθμού, με τελικό στόχο την πλήρη αποκατάστασή του, αλλά και την λειτουργία του ως μουσείο.
Τοποθεσία
Μνημεία
Μνημείο Μάρκου Δράκου
Ο Μάρκος Δράκος γεννήθηκε το 1932 στη Λεύκα και φοίτησε στη Σχολή Σαμουήλ. Μυήθηκε από τους πρώτους στην Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, την ΕΟΚΑ, η οποία αγωνίστηκε ενάντια στην αγγλική αποικιοκρατία. Την 1η Απριλίου 1955, επίσημη μέρα έναρξης του
Μνημείο πεσόντων 256 τάγματος πεζικού
Το 256 Τάγμα Πεζικού είχε την έδρα του, μετά την εισβολή, στην Ευρύχου. Υπηρετούσαν σε αυτό εθνοφρουροί από όλες τις γωνιές της Κύπρου και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα κυριότερα μέτωπα των μαχών. Στις 6 Αυγούστου και ενώ είχε συμφωνηθεί η εκεχειρία, οι
Μύλος της Γωνιάς
Τα άφθονα νερά των ποταμών της Κακοπετριάς, Καρκώτη και Γαρίλλη, έδωσαν την ώθηση για την κατασκευή νερόμυλων. Ο Μύλος της Γωνιάς ήταν ένας από αυτούς. Κτίστηκε πάνω από τον κεντρικό δρόμο, στην αριστερή όχθη του ποταμού του Αγίου Νικολάου-παραπόταμου
Νερόμυλος Κωστή Γιαννάκη
Στην Κύπρο μέχρι τη δεκαετία του 1950 ήταν σε ευρεία χρήση οι νερόμυλοι για το άλεσμα του σιταριού. Στο νησί υπήρχαν εκατοντάδες νερόμυλοι από τους οποίους εξακολουθούν να βρίσκονται σε καλή κατάσταση πάνω από σαράντα, διασκορπισμένοι σε πολλές κοιλάδε









