Πρόκειται για πυριγενή πετρώματα που καλύπτουν την περιοχή του δάσους Αδελφοί, του δάσους που γεωλογικά ανήκει στο γνωστό οφιολιθικό σύστημα του Τροόδους που σχηματίστηκε στο Ανώτερο Κρητιδικό πριν από περίπου 90 εκατομμύρια χρόνια.

Τα πετρώματα αυτά είναι ηφαιστειογενή πετρώματα από διαβασικές φλέβες με λεπτές ζώνες μαξιλαροειδών λαβών (pillow lavas) που καλύπτουν τα χαμηλότερα υψόμετρα, στα βορειοανατολικά και ανατολικά όρια του δάσους Αδελφοί από την Ασίνου προς τον «Κακό Άνεμο», τον Άγιο Γεώργιο Καφκάλλου, τον Ξυλιάτο μέχρι τον Άγιο Επιφάνειο.

Πρόκειται για χαρακτηριστικές σφαιρικές έως ελλειψοειδείς μορφές λαβών, ως αποτέλεσμα της πίεσης του νερού κατά τη θαλάσσια έκχυση και εξάπλωσή τους. Τα «μαξιλάρια» αυτών των λαβών μπορούν να έχουν διάμετρο 30 έως 70 εκ. Η περιφέρειά τους είναι υαλώδης, λόγω ταχύτατης ψύξης και εσωτερικά κυψελώδης, λόγω των κενών που δημιούργησε η απότομη διαφυγή των αερίων, που υπήρχαν στην διάπυρη (>1000ο C) λάβα.

Πάνω στα περιγραφέντα οφιολιθικά πετρώματα και ειδικότερα πάνω στις «pillow» λάβες, απαντούνται τα πρώτα σκούρα/καστανόχροα ιζήματα πάχους μερικών μέτρων και οριζόντιας εξάπλωσης μερικών δεκάδων μέτρων, τα γνωστά φαιοχώματα ή ούμπρες. Τα ιζήματα αυτά είναι πλούσια σε οξείδια του σιδήρου (Fe) και μαγγανίου (Mn) και είναι παρόμοια με τα πλούσια σε σίδηρο ιζήματα, που βρίσκονται στις πλαγιές των μεσοωκεάνιων ράχεων των σημερινών ωκεανών. Η γένεσή τους οφείλεται σε υποθαλάσσια θερμά διαλύματα, πλούσια σε Fe και Mn, που διαστρώθηκαν στο θαλάσσιο πυθμένα.